Performance

| 1 comentario

Os meus queixumes, entalecidos de soidade, e os meus feridos dedos soñan con posuír o teu corpo de avena, e non a súa sombra, nun xardín feito todo frenético paraíso. Pero todo convértese nunha performance obscena e emporcallada que nubra a nosa realidade: dous corpos espidos  e afastados polo medo que se desexan dende hai tanto tempo que xa están esgotados por tanta ausencia e soidade. E os arrepíos que percorren o meu corpo síntoos como orgasmos emocionais.
(Noites)

filoso@filoso.gal

Autor: José Mª Máiz Togores

Profesor e escritor. O primeiro, de seguro. O segundo, iso creo.

Un comentario

  1. La soledad la tienes en la mente.

Deja un comentario

Los campos requeridos estan marcados con *.