A soidade nocturna

| 1 comentario

A soidade nocturna, xerme da miña belixerante ansiedade, é un sapo delirante que croa vidrosas imaxes arrolando as miñas cobizosas mans nunha descomposta amálgama de sedentos amenceres espidos. Endexamais o sapo converteuse nunha raíña. Sempre croou notas de vergoñenta sufrideira.
(Noites)

filoso@filoso.gal

Autor: José Mª Máiz Togores

Profesor e escritor. O primeiro, de seguro. O segundo, iso creo.

Un comentario

  1. Ojalá todos los sapos se pudieran convertir en reinas y que se cumplieran así todos los sueños.

Deja un comentario

Los campos requeridos estan marcados con *.