30 noviembre, 2019
por José Mª Máiz Togores
0 comentarios

De novo, o espello

Volveu a min ese coro de turbadores anxos negros que obstinadamente escruta o meu calcinado perfil e balancea unha infinidade de cinguidas miserias no recordo dun amor que nin sequera fun quen de vivilo. E mira que eu quero esquecelo, … Sigue leyendo

23 noviembre, 2019
por José Mª Máiz Togores
0 comentarios

O carro e maila nena

Na lontananza, contra a tardiña, e achegándose dun xeito manseniño ás primeiras casas da aldea, contémplase a figura egrexia e indeleble dun carro cunha parella de bois turrando del. Vén cun rodar canso e cantaruxeiro, ven cheíño de herbas e … Sigue leyendo

16 noviembre, 2019
por José Mª Máiz Togores
0 comentarios

Busco o comezo e só atopo o final

Enlazando con aquela tarde na que ti me deixaches de falar por un motivo de xeito evidente caprichoso direiche que me encanta o brillo dos teus ollos cando che enfureces co meu torpe verbo. Busco o teu punto débil e … Sigue leyendo

9 noviembre, 2019
por José Mª Máiz Togores
0 comentarios

Por primeira vez, ela

Hoxe quero lembrar unha das miñas múltiples viaxes a Compostela. Tempos amarelos, pensarán moitos. O amargo resaibo e a fatalidade adversa deixan, en ocasións, unha cor pouca apreciada, se non é polos crédulos e fetichistas. Cando decidín emprender dita travesía … Sigue leyendo

2 noviembre, 2019
por José Mª Máiz Togores
0 comentarios

Sacouma con suma delicadeza

E chegou a cea. A anhelada cea. Levaba días soñando con esta cea. Por Deus! Na mesma liña tres veces a mesma palabra. Ai, se che collese Freud por banda! Faríalle un requebro con suma plasticidade. Ja. Este é un … Sigue leyendo