RSS
Jueves, 9 de junio de 2011
Xénova Boys
Se lle facemos caso a Naomi Klein concluiriamos que, neste incerto período sociopolítico que estamos a vivir, no que a crise é o eixe reitor de discursos, accións e inaccións, asistimos á aplicación no eido global da doutrina do shock. Esta trata de crear un estado de confusión-conmoción nos do común, que inactiva calquera conato de rebelión grupal, para así instaurar moreas de contrarreformas impopulares e darlle aire a un sistema con evidente fibrose. Leer más…
O pasado 12 de marzo a mocidade portuguesa saiu ás rúas para protestar pola súa situación de precariedade, que inclúe o desemprego e o “quinhentoseurismo”, e para esixir a políticos, empregadores e a si mesmos actuacións conxuntas para mudar unha realidade insustentábel, como definía o breve pero exitoso manifesto da Geração à Rasca. A protesta xurdiu dunha convocatoria de tres mozos e unha moza no Facebook e disque xuntou a 500 mil persoas. 
Edificar un novo referente político para a esquerda transformadora galega supón, antes ca nada, desprendérmonos das moitas sobrecargas que impiden a nosa liberación, quer mental, quer material. Só deste xeito poderemos pensar con claridade e organizarnos con eficacia para combater a ideoloxía dominante. Entre outros, como o sectarismo ou a desconfianza -tanto custa atopar espazos para dar conta de obxectivos comúns?-, hai tres tipos de lastre que cómpre arriar en banda: o tempo, o medo e o pensamento único. 
A estas alturas xa non temos que incidir máis en que a meirande crise sistémica da historia, no canto de producir un rexurdir das teses da esquerda, esas que falan dunha economía planificada na que a clase traballadora domine os medios de produción e na que o capital humano -e o capital planeta- prime sempre sobre o capital financeiro, está a producir un paradoxal reforzamento da ideoloxía ultraliberal -na que incluímos a dos neocons e a dos socialdemócratas, sexan ou non reformistas-, principal causante deste insoportábel tsunami que asolaga dereitos sociais, postos de traballo e unha longa listaxe de decisións democráticamente adquiridas ao longo das últimas décadas. 
