RSSNucleares: e se acontece unha vez?
Artigo publicado o 8/05/2010, novamente de actualidade.
A desfeita provocada pola plataforma petrolífera diante das costas de Luisiana (EUA) obriga a pensar se compensa facer tantos milleiros de prospecións –como hogano acontece no mundo– na procura dese ouro negro tan vital para o mantemento da insustentábel economía do crecemento continuo na que estamos mergullados. Dirán que o acontecido, unha catástrofe ecolóxica mil veces máis grave que a provocada polo Katrina, non é máis cun dano colateral dunha procura –e dependecia– inevitábel. Ao cabo, só foi unha vez… e non morreu ninguén (humano) por mor da marea negra.
O dito pensamento lévame inevitabelmente –e se cadra demagoxicamente– ao eido da enerxía nuclear, que como saben cada día defende máis xente para compensar a nosa dependencia do petróleo. Sen ir máis lonxe, Felipe González apelou nunha entrevista concedida a Iñaki Gabilondo en CNN+ –si, ás veces a un dálle por escoitar o inimigo– a un “debate sereo” sobre a necesidade de recuperar a electricidade radiactiva nun escenario de dependencia absoluta dos combustíbeis fósiles. Vale, e se recuperamos a enerxía nuclear e un deses accidentes acontece unha vez?
Hai uns anos escribín un artigo ao respecto… déixoo para a súa consulta. Leer más…
Entre crecemento e decrecemento hai algo? Para moitos a solución á incompatiblidade entre desenvolvemento económico –crecemento económico– e preservación dos recursos non renovábeis do planeta, dois ecosistemas e da biodiversidade leva o nome de desenvolvemento sustentábel. Algo así como un medrar con coidadiño bastante ilusorio. O decrecemento, como necesidade social e planetaria, oponse radicalmente ao termo tan empregado e, para moitos e moitas activistas, xa baldeiro de contido de “desenvolvemento sustentábel”, especialmente porque a clase política e empresarial ten identificado desenvolvemento con crecemento, de xeito que se dá unha flagrante contradición: o que se desenvolve non pode ser sustentábel, e o que é sustentábel non se desenvolve. 
Ao redor do decreto do carbón, que deixa no aire centos de postos de traballo en Cerceda e As Pontes, mais non muda un chisco o suicida esquema enerxético do Estado, hai dúas cuestións sobre as que cómpre reflexionar. 
Que hai unha serie de gobernos en América latina que están a constituír unha vangarda mundial na procura dun cambio radical no noso depredador modelo de sociedade é unha obviedade, malia que demasiadas veces a arañeira informativa do primeiro mundo, ese que vive rexido polo máis voraz dos sistemas económicos, teime en desacreditar a Hugo Chávez, Evo Morales, Fernando Lugo, Rafael Correa… vestíndoos de tolos ditadores ou ignorantes dirixentes. 
