22/08/2017
por José María Máiz Togores
0 comentarios

O SOLPOR

A tarde morre pouco a pouco. A luz día esvaécese nun latexo de soidade e tristura. Espero a túa chamada como un neno o acougo da súa nai. O silencio é ferinte e non son quen centrarme na miña tarefa. … Continue reading



18/08/2017
por José María Máiz Togores
0 comentarios

POÉTICA

Nos latexos dos meus versos defendo as miñas crenzas, confeso a fe dos meus, espallo o recendo da nosa terra, e fago con eles unha trincheira colmada de astros e de estrelas. Nos latexos dos meus versos sinto a vida … Continue reading



16/08/2017
por José María Máiz Togores
0 comentarios

A ILUSIÓN NO AMOR

A ilusión, no amor, é facermos real e perceptíbel ao sentido do tacto (desordenado pracer de algodón) o saboroso lume que nace ebrio na caluga; e que, tras un espasmo en forma de chama gozosamente excitada, móstranos tanxíbel na súa … Continue reading



15/08/2017
por José María Máiz Togores
0 comentarios

ANIVERSARIO

Hoxe é o meu aniversario. E caen… Un bo sementeiro. Caeron en min esta mañá esa ringleria infinda de anos coma unha bomba de palenque na festa da Peregrina de Bertamiráns estoupara ás doce horas do ano… Que tempos aqueles!!! … Continue reading



13/08/2017
por José María Máiz Togores
0 comentarios

A NOSA LINGUA

Lingua viva e senlleira, achégome a ti cos ollos camiño dun ceo ateigado de limpas roseiras, e cun cantar arrolado no risco da túa estrela. Sei que aínda é cedo para falarche dun pucheiro ben feito, dunha fermosa lumieira; mais … Continue reading